😅 Pierwszy miesiąc już minął..

W zasadzie nie myśleliśmy, że czas tutaj też tak ucieka przez palce, że dzielenie się z Wami tym czego tutaj doświadczamy będzie takie trudne - jeśli chodzi o wygospodarowanie na to czasu... :) Ale cóż słowo się rzekło więc teraz czas musi się znaleźć - choćby w nocy o północy :)

No więc, tak jak tytuł sam mówi - minął już miesiąc.
Szybko zleciało, wydaje się że dopiero co wylądowaliśmy.



Zbór jest wspaniały !
Bracia są bardzo kochani, miło patrzeć jak się wysilają w służbie mimo wielu trudności - które być może dla nas w Europie są wręcz "dziwne" - ale o tym jeszcze będzie mowa !
        W tym tygodniu na zebraniu kolejna siostra dołączyła do grona pionierów pomocniczych do odwołania. Bardzo się cieszymy ! Służba pionierska w tym kraju ma wiele wyzwań, inne dla lokalnych braci a inne dla "nas" przyjezdnych europejczyków.
Przyjazd tutaj pomaga Ci zobaczyć, że służba na terenie oddalonym to nie tylko radość ze studiów, z rozmów z ludźmi, poznanie wielu nowych osób z naszej wspaniałej organizacji, zaznanie wsparcia od Jehowy - kiedy myślisz sobie: "To nie dla mnie, co ja tu robię?" "Jak ja sobie poradzę?" "Gdzie będę mieszkać?" - tak uczysz się jeszcze bardziej polegać na Jehowie...

Ale jest też mnóstwo wyzwań, które każdy z nas może znosić inaczej:

* robactwo

Bleee, fuuu !!









* braki w dostawach prądu ( na szczęście gotujemy na kuchence gazowej) - to nie problem typu: ojej wyładuje mi się smartfon !! Na szczęście przerwy w dostawie prądu nie trwają zbyt długo.

* braki w dostawie bieżącej wody - warto mieć przygotowane zapasy.

* upały - my na szczęście znosimy je dobrze :) - ochładzając się lodami gambijskimi :)

* język
* ograniczony wybór żywności - nie ugotujesz wszystkiego o czym akurat możesz zamarzyć :)
* kurz - który jest dosłownie wszędzie...
* trujące spaliny ze starych aut (czasem aż oczy pieką i gryzie w gardle)
* nie powiedzielibyśmy że jest tutaj taki swobodny dostęp do internetu.. ale nie jest najgorzej :) -       skoro piszemy do Was
* no i chmara dzieci wołająca: TUBAB TUBAB TUBAB TUBAB - czyli BIAŁY (w języku wolof) - kiedy jesteś w służbie cały dzień i gdzie się nie ruszysz wszędzie są te dzieci, albo masz gorszy dzień może cię irytować ;) No i dzieci ciągle proszą a w zasadzie to wołają o cukierki , pieniądze albo piłkę do gry.

* brud - jeśli chodzi o całą Gambię, na ulicach mnóstwo śmieci, busy którymi jeździmy do służby też nie są czyste, na ulicach są kobiety które przygotowują jedzenie - i je sprzedają, ale czystością ich ręce nie grzeszą.
* Nie możesz przejść nie zauważonym przez lokalnych, ani dorosłych ani dzieci.
* Czasem się zdarza, że kolor skóry powoduje, że gambijczyk próbuje cię oszukać - np wszyscy płacą za busa 10 dalsi a od Ciebie woła 12 dalasi. Albo w sklepie jak pytasz o cenę i zobaczy, że jesteś "biały" to zawyży cenę.

Jednak każde z tych wyzwań jesteś w stanie przezwyciężyć :) 

Przygotowujemy też informacje o czym warto pomyśleć kiedy chcesz się wybrać do Gambii - ale o tym trochę później...
Między innymi będzie poruszona kwestia dotycząca pozwolenia na pobyt - w poniedziałek  23.12 mieliśmy ostatni dzień na to aby takie pozwolenie wbić do paszportu - kiedy przylecieliśmy pierwsza pieczątka była na 28 dni. Kolejną albo musisz "kupić" albo wyjechać i wjechać do Gambii jeszcze raz - i właśnie tą opcję wybraliśmy.
Wraz z grupą braci "tubabów"  wybraliśmy się do Senegalu na wycieczkę Safari. Poniżej możecie zobaczyć relację z tej wycieczki.

Na granicy Gambia - Senegal można zetknąć się z "biedą" ludzie podchodzą i próbują sprzedać Ci cukierki, długopisy dla dzieci które będziesz mijać po drodze - ale nie będziesz się tam zatrzymywać więc chyba musisz rzucać to dzieciom z auta... - ludzie ci twierdzą "nic dzisiaj nie jadłem, kup ode mnie cukierki dla dzieci" Dzieci także podchodzą prosząc o pieniądze na jedzenie - jest to przykry widok - jednak nikt z nich nie chciał przyjąć od nas posiłku - zamiast pieniędzy. Ostatecznie jeden z mężczyzn wziął naleśniki - ale chyba tylko z poczucia że głupio nie wziąć skoro przed chwilą mówił że nic nie jadł.

Owszem dzieci nie mają tutaj tony słodyczy - ale to też dobrze, bo usługi stomatologiczne kosztują ich duże pieniądze - nie mają funduszu zdrowotnego. Nie mają mnóstwa zabawek, smartfonów, gier video i wielu wielu innych rzeczy których być może Twoje dzieci mają pod dostatkiem, albo po prostu je mają. Ale są szczęśliwe... potrafią się ze sobą bawić, przebywają mnóstwo czasu na dworze - ale wiele z nich możesz też zobaczyć jak wstają wcześnie rano i idą z mamą do pracy, noszą ciężkie rzeczy, albo cały dzień przy drodze sprzedają zimną lub mrożoną wodę. Mają tu ciężko w porównaniu do dzieci w Europie - to prawda - ale naprawdę u wielu z nich widać szczęście.

               Mieliśmy też przyjemność wziąć udział w "gambijskim weselu" - a w zasadzie nigeryjskim (młodzi pochodzą z Nigerii) . Pan młody - to brat z naszego obecnego zboru - natomiast Pani młoda ze zboru obok. Podobno tutaj jest zwyczaj, że zapraszany jest cały zbór - nie musisz dostać zaproszenia. Czyli na weselu spodziewali się ok 200 osób... być może rzeczywiście tyle było, ale zacznijmy od początku.
Ślub był na godzinę 13:00 - na Sali Królestwa ( tutaj jeśli jest brat który ma uprawnienia do udzielania ślubów może udzielić go na Sali Królestwa - i tak też było) Ale jak to w Gambii - szczęśliwi czasu nie liczą - więc para młoda na Sali zjawiła się ok 14:00. Wykład i ślub połączone w jedno odbył się na Sali Królestwa. Ciekawostką jest to, że akt ślubu oprócz Państwa młodych podpisali ojcowie młodych.  Potem jechali na sesję zdjęciową - więc na sali weselnej kazali zjawić się ok 17:00 - sami natomiast przyszli po 18:00.
Weszli tanecznym krokiem i zatańczyli układ taneczny wraz z drużbami - to podobno zwyczaj nigeryjski.
Wesele rozpoczęło się oczywiście modlitwą, potem mogliśmy "zobaczyć" tort - dlaczego "zobaczyć"? Ponieważ nie są w stanie zrobić tortu na tyle gości - na weselu para młoda karmi się tortem a reszta tortu zabierana jest do domu - aby rodzina mogła zjeść. Potem podali jedzenie - ryż z kurczakiem i surówka. Ciekawe było też ustawienie "stołów" - znaczy stołów było tylko kilka dla rodziny i najbliższych - dla reszty były krzesełka ustawione w rzędach. Z pewnością będzie to widoczne na zdjęciach. Na weselu podawano napoje: sok z baobabu, sok z imbiru, sok zwany: wonjo (czytaj: łondżo) produkowany z hibiskusa.
No i były napoje typu cola, sprite...
Po kilku godzinach wesele zakończono modlitwą - i przeszliśmy do części wesela nie oficjalnej - wtedy zaczęły się tańce !  Jak wiadomo wszystkim - afrykanki to potrafią się ruszać !

zaproszenie

DOŚWIADCZENIA ZE SŁUŻBY:

In the ministry / w służbie

Doświadczenie:

Mężczyzna z którym udało się porozmawiać podczas głoszenia grupowego, otwarcie przyznał, że był  chrześcijaninem ale przeszedł na muzułmanizm. Jest osobą, która chętnie rozmawia z innymi, a temat o szczęściu rodzinnym akurat mu pasował. Wywiązała się dłuższa rozmowa i udało się umówić na odwiedziny ponowne. Zostawiliśmy broszurę Good News/ Dobra nowina - mężczyzna wybrał lekcję 1. Dopiero po dwóch tygodniach udało się zastać go ponownie. Pan o imieniu Pa ucieszył się z naszej wizyty, dobrze pamiętał naszą poprzednią rozmowę. Omówiliśmy z lekcji pierwszej pytanie pierwsze. Czekamy już na kolejne odwiedziny !

*******************************************************************************************************
Służba przy wózku:
Już podczas rozkładania stojaka z literaturą podszedł mężczyzna i zapytał co to jest. Brat wyjaśnił kim jesteśmy, mężczyzna powiedział, że bardzo go ciekawi temat który jest na plakacie - "Pokój - kiedy?" Okazało się, że pracuje w armii gambijskiej. Rozmowa trwała dość długo, obejrzał też film - "Jehowa odróżni tego który jest wobec niego lojalny"
Przyjął zaproszenie na zebranie, i na koniec rozmowy powiedział: " See you in Sunday" (Do zobaczenia w niedzielę).

Kilka zdjęć z Gambii:

Widok  z promu w Gambii

Jak one to robią? !